Przepraszam :(

Przykro mi bardzo, że główna bohaterka musiała umrzeć. Początkowo chciałam żeby im się udało, żeby przeżyła, bo jak mówił Jakub: 'Jestem tu. I zawsze będę"
Ta historia nie miała się kończyć. Niestety, Klaudii się nie udało, umarła. 100% pewności. Przepraszam wszystkich, których zawiodłam, ale czekają nas jeszcze dwa rozdziały.

Chcecie żebym napisała Wam jak Kubie udało się pozbierać po tej tragedii? Jeżeli tak, to piszcie, bo mam już zaplanowane.

Jeszcze raz przepraszam wszystkich, których zawiodłam..

Tamte lato- Ściana śmierci cz. 18

-Jakub Juhn. Przyszedłem do swojej narzeczonej.
-Nazwisko pacjentki.- poprosiła recepcjonistka.
Nagle 18-latek ujrzał Magdę oraz matkę dziewczyny.
-Klaudia! Gdzie ona jest?!- wybiegł im na przeciw.
-Nigdy jej nie było.- powiedziała spokojnie blondynka.
-Co?! Jak śmiesz tak mówić?! Jak śmiesz tak kłamać?!
-Nie zależało Ci na niej. Umarła. A Ciebie przy niej nie było.- wtrąciła kobieta.- Ne zadbałeś o nią, a ona Cię kochała.
-Za to ty nie kochałeś jej.rzekła Magda.
-Nie.. Ja.. nie..- Jakub cofnął się do tyłu.
-Dałeś jej wystarczająco dużo powodów by odejść.
Krew buzowała mu w żyłach, przerażenie wypełniało każdą cząstkę jego ciała. Poczuł ukłucie w sercu. To nie mogła być prawda...
-Nie! wykrzyknął szybko łapiąc oddech. ROzejrzał się.
Leżał w łóżku, cały spocony i zdenerwowany. Nie było go przy niej- a co jeżeli coś się stało? Musiał jak najszybciej zobaczyć swoja narzeczoną. Całą i zdrową.
Szybko się ubrał i wziął kluczyki od samochodu. Zabrał ze stołu telefon, by zadzwonić do Magdy, gdy wtem ujrzał od niej SMS'a: 'Spotkajmy się w szpitalu. Szybko." wysłany godzinę temu. 'Cholera' pomyślał nastolatek i ruszył jak najszybciej do szpitala.

...

Jakub minął recepcjonistkę i zaczął szukać pokoju Klaudii. Gdy wreszcie tam wszedł zobaczył Mateusza przytulającego zapłakaną Magdę oraz matkę dziewczyny klęczącą przy jej łóżku.

Spojrzał na tablicę z odczytem jej serca- wciąż biło. Szybko ukląkł przy łóżku biorąc jej dłoń w swoje ręce. Kobieta ciężko wstała.

-Skarbie.-odgarnął jej włosy z twarzy.- Przepraszam Cię. Zrozum, Kocham Cię i zrobię wszystko, ale to wszystko.. Tylko wróć. Wróć do nas. Wróć do mnie. - po chwili zaczął płakać.

Poczuł przeraźliwy ucisk w żołądku, głowa zaczęła mu pulsować, serce wyrywało się z piersi, palce pociły. NIe wiedział czy to strach, że może ją stracić, strach jak będzie się po tej stracie czuł czy strach co będzie jak przeżyje. 

W uszach wybrzmiewał mu przeokropny dźwięk bicia serca 18-latki. Lecz nagle zaczął zwalniać, coraz wolniej i wolniej... Aż w końcu ucichł. Jedynymi słyszalnymi dźwiękami były damskie szlochy i męskie pociąganie nosem. Serce Klaudii stanęło. 

Na ekranie pokazała się długa, prosta linia.

-Odeszła.- szepnął nie dowierzając Jakub- Już na zawsze...

Czy będzie Happy End czy nie?

Witajcie kochani! Ogłaszam wszem i wobec, że właśnie w tym momencie, dzisiaj, w tej chwili zakończyłam Tamte lato. Na zawsze!Do końca musimy jeszcze przejść przez trzy rozdziały, jutro będzie nie za długi, ale za dwa tygodnie się troszkę rozciągnie. Pozostało jedno pytanie; Czy dojdzie do Happy End;u? 

Komentujcie i życzcie mi powodzenia na jutrzejszym projekcie na przyrodę.

Przypominam o konkursie!

Konkursik!

Hej kochani! Coraz więcej osób aktywnych na blogu moim jak i Martyny za co bardzo wam dziękujemy! Z tego powodu postanowiliśmy zorganizować konkurs :) .  A mianowicie konkurs który nieco wypromuje wasze blogi . Zacznijmy od tego co musicie zrobić by wziąć w nim udział :

1. Wstaw powyższy baner na swojego bloga 
2. Zaobserwuj publicznie blogi MÓJ oraz Martyny
3. W komentarzu pod tym postem napisz  :

• Swoje imię
• adres swojego bloga
• Nazwę pod którą obserwujesz nasze blogi 
• Swój adres e-mail

Jak widzicie zasady łatwe :) .Teraz najprzyjemniejszej części konkursu czyli nagród:

1 miejsce - Post promujący na dwóch blogach ( czyli moim i Martyny ) , Link do bloga umieszczony w pasku bocznym na 7 dni . Wspomnienie o blogu w 6 postach na dwóch blogach .
  
2 miejsce - Post promujący na dwóch blogach , wspomnienie o blogu w 4 postach na dwóch blogach.

3 miejsce - Post promujący na Martyny blogu , wspomnienie o blogu w 3 postach na dwóch blogach .

Wyróżnienie -  Jeśli zgłosi się więcej niż 25 osób zostanie wylosowana dodatkowa osoba! Nagrodą będzie post promujący na moim blogu + (jeśli chcesz) wykonanie designu przez Martynę :)

Myślę ,że nagrody niezłe bo posty promujące zawsze świetnie promują a link w poście rzuca się w oczy :) . Teraz ostatnie a mianowicie kilka rzeczy które musisz wiedzieć przed przystąpieniem do konkursu :

• KONKURS Trwa od dziś (9.06.2015r.) do 30 .06.2015 r.  .
• WSZYSTKIE obserwacje oraz banery będą sprawdzane
• BĘDĘ losować . Konkurs polega na przypadkowym losowaniu waszych blogów :) . Na karteczkach które będziemy losować zapisane będzie wasze imię , adres bloga oraz mail.

 

                                                                    Powodzenia!

POST NADZIEI

Hejka,dzisiaj miałam coś polecić. Zostaje pytanie: co? Tego nie wiem, dlatego napiszę POST NADZIEI.

Czasami w naszym życiu pojawiają się trudności, które musimy pokonać. Często przy tym się dołujemy, lecz nie słusznie. Jeżeli coś poszło nie tak musisz podnieść czoło, wytrzeć łzy i postawić się trudnością. Sama przechodzę teraz dość trudny okres... W ciągu ostatnich dwóch tygodni wiele się u mnie zmieniło. Ale przestałam się mazgaić i staram się żyć dalej. Pomimo tylu problemów, jakie stawia nam życie nie możemy odpuścić. Czasem wygrać nie oznacza zawsze zrobić komuś na złość, albo dowieźć swego. Jeżeli czyta to ktoś, kto uważa, że jest szczęśliwy, albo ma doła, niech zapyta sam siebie: Dlaczego?.. Czy to co zrobiłem było dobre, nikogo nie zraniło? Czy ja myślę tylko o sobie? Czy to, że jestem smutna/y nie jest jednak gdzieś tam szczęściem, bo może druga osoba ma farta i może się cieszyć.Wygranym jest ten kto umie się podnieść po porażce. Ale szczęście to nie wygrana. Prawdziwe szczęście jest wtedy, gdy masz pewność, że zrobiłeś dobrze, nie dla siebie. Jednak pomyśl: Czy zawsze ja muszę cierpieć? 

Więc teraz apeluję do wszystkich: Jeżeli się poświęciłeś- bądź z siebie dumny, lecz jeśli masz już tego dość- UŚMIECHNIJ SIĘ. Będzie to największy cios dla osób, które ci życzyły źle. 

Jak wygrać? Wystarczy pokazać, że jest się szczęśliwym.

Notka

1.Jak Wam podoba się nowy wygląd i piosenki? Bardzo dziękuję Martynie K. która włożyła wiele pracy w design. Jeżeli chcecie do niej kontakt upomnijcie się w komentarzu. A w obserwowanych mam też jej geniastyczne blogi.
2. Wymyśliłam! Ostatnią część napiszę i z punktu widzenia Jakuba i Klaudi! JEeej!
3. Czy to koniec Tamte lato?

Tamte lato- Ściana śmierci cz. 17

Z lekkim opóźnieniem, ale jest....


-Mamo...-Klaudia wyszła zza rogu salonu zaglądając do kuchni.
-Tak, kochanie?-zapytała kobieta.
-Tak sobie myślę..- chwyciła za jej ręce i zaczęła nimi lekko wymachiwać.
-Co?- zaśmiała się matka.
-Wiesz, że chcę żebyś była szczęśliwa. Szczerze nie wiem co Ci powiedzieć, jest tego tak dużo..
-Do czego zmierzasz, żabko?- spytała podejrzliwie.
-Chciałam Ci bardzo podziękować za te śliczne 17 lat i..
-18.-poprawiła ją kobieta.
-Jeszcze nie, ale może za chwilę...
Kobieta odwróciła się i ukazała tort z napisem 'Sto lat moja 18!'
-Wszystkiego najlepszego.- uśmiechnęła się.
Klaudia zakryła dłońmi usta, kryjąc łzy. Po chwili rzuciła się na szyję matce.
-Magda też pamiętała.- 18-latka odwróciła się. Za nią stała przyjaciółka z pudełkiem w ręce.
-Bez jakichś super efektów, ale.. Żyj nam długo.-rzekła. PO chwili i na jej szyję rzuciła się Klaudia.-Otwórz.- nalegała blondynka. Dziewczyna wzięła pudełko i otworzyła je. Widniał w nim piękny naszyjnik o kształcie serca z małym diamentem. - Też taki mam. -pokazała swój.
-Dziękuję.- przytuliła ją Klaudia.- Dziękuję Wam.
-To co.. kto chce kawałek ciasta..?- spytała matka brunetki.

...

-Puk, puk.- zaśmiała się Magda wchodząc do pokoju KLaudii- Jak urodzinki?

-Kompletnie o nich zapomniałam...-przyznała brunetka- Wiesz ta cała afera ze szpitalem i w ogóle... - wciągnęła głośno powietrze- Chcę Ci coś powiedzieć...

-DAjesz- zachęciła blondynka.

-Chcę. Żebyś. Miii obiecała. Że znajdziesz szczęście..... z Mateuszem.

-Ale co jeśli to nie on...

-To on.

-Skąd wiesz?

-Widzę to.- odpowiedziała dziewczyna- Obiecaj.- naciskała.

Magda westchnęła i obiecała.

Klaudia chwyciła jej rękę i włożyła do niej kopertę.

-Chcę żebyś ty, moja mama oraz Jakub byli szczęśliwi. Żyli dalej. Proszę, daj mu to. 

Blondynka spojrzała na kawałek papieru.

-Dobrze. - uśmiechnęła się ciepło.- Chcesz się czegoś napić?

-Oooo nieee.-zaśmiała się 18-latka. 

Przyjaciółka zrobiła błagalne oczy.

-To Twoja osiemnastka...- zachęcała- Wiem, że miałaś ostatnio pro..

-Okey, okey.

-Co?

-Mówię, że okay. Ale pamiętaj: 3/4 coli a reszta wódki. Ani kroply więcej.- rzekła.

-Jasne.- rozpromieniona Magda wstała.

-Dziękuję.-szepnęła brunetka.

-Z lodem,- zaczęła wymieniać wychodząc już prawie z pokoju- cytryną czy czymśtam jeszcze?- spytała.

Po chwili ciszy powtórzyłas pytanie.

-Klaudia?- odwróciła się przestraszona.- Klaudia!- padła obok łóżka próbując odnaleźć tętno dziewczyny- Klaudia..- nagle znalazła kartkę w jej ręku.

'Chciałam Wam tyle jeszcze powiedzieć, ale nie umiem. Mam nadzieję, że o mnie nie zapomnicie i będziecie szczęśliwi. nigdy nie byłam idealna, ale Wy i tak mnie kochaliście. Moje serce na zawsze pozostanie w tym domu. Zawsze będę z Wami. Dziękuję wam za tamte lato od którego się wszystko zaczęło i za wszystkie wspólne chwile.  Wszystkie.'

-Klaudia..- Magda zakryła ręką usta- Nie..- łkała- Nie.. Nie, nie możesz odejść! Nie teraz! Nie możesz..- wkrótce płacz przerodził się w szloch.- Wróć.. Proszę..

Nagle do pokoju wpadła matka brunetki.

-Czy ona...?- spojrzała na płaczącą przyjaciółkę.- To niemożliwe...

Czy przyjaźń i miłość zwalczą nadchodzącą śmierć? Czy Klaudia będzie dalej walczyć czy się podda? A może to już nie od niej zależy..?

.

.