Wróciłam z wycieczki!!

Witajcie kochani! Na moim profilu znajdziecie, nowe, odjazdowe linki do genialnych blogów! Dodam jeszcze kilka ale to w swoim czasie.

Podawajcie także swoje blogi (jeżeli je prowadzicie), a ja chętnie skomentuje i zaobserwuje!

Zachód słońca na plaży w Darłówko

Miało nie być postów ale cóż. ..  Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie z Darłówka gdzie jestem na wycieczce szkolnej. Powodzenia w szkole!

Zwykły post + komunikat

Jak tam u Was kochani? U mnie.. Eh... mogło być lepiej. Dzisiaj miałam zawody (czwórboje) i serio nie dałam z siebie wszystkiego... Pochwalę Wam się moimi KOSZMARNYMI  wynikami:
-rzut piłeczką palantową- 28m ( nie jestem z tego dobra..)
-skok w dal- 4, 44m
-bieg na 60m- 9.15s ( Dalczego?! Na lekcji biegam po 8.6s.....)
-bieg na 600m- 2.05 min.
Potem miałam jeszcze piknik w szkole, gdzie musiałam tańczyć cheerleaderki i śpiewać Diamonds Rihanny, choć mam zdarty głos i przez cały występ kaszlałam.. Eh, te choroby...

 W niedzielę jadę na wycieczkę, więc przez cały przyszły tydzień nie będzie postów!

I jeszcze jedno... chcę zmienić listę. Co Wy na to?

Tamte lato- Ściana śmierci cz. 15

Nie było komentarzy, więc krócej...


W uszach dziewczyny rozległ się okropny dźwięk.  Coś nieustannie pikało.
Klaudia otworzyła leniwie oczy i rozglądnęła się po pomieszczeniu. Szpital? Nie umiała sobie nic przypomnieć. Spojrzała na swoje ręce. Poprzypinane były do nich jakieś dziwne rurki i plastry. Próbowała je oderwać, ale to było na nic. Po prostu jakby były przyklejone super mocnym klejem. Zaczęła więc wrzeszczeć:
-Zabierzcie to ode mnie! Zabierzcie!
-Doktorze, obudziła się.- nagle zza rogu wyłoniła się pielegniarka
-Dajcie je środek nasenny.- rzekł lekarz.
-Znowu?- zdziwiła się kobieta.
-Znowu.- potwierdził mężczyzna, a pielęgniarka bez zająknięcia podeszła do Klaudii.
-Nie, nie!- miotała sie oszołomiona 17-latka- Zabierzcie to! Zabierzcie! Zabierzcie.......

...

 

 

Jakub chodził nerwowo po korytarzu.

-Uspokój się. Będzie dobrze. - rzekła Magda.

-A co jeśli..

-Nie ma żadnego 'jeśli'. Klaudia to twarda dziewczyna, dobrze o tym wiesz.Na razie jest tylko w śpiączce. Wybudzi się. Zobaczysz...- pocieszyła go 18-latka.

Nagle do szpitala wpadła matka chorej (Dlaczego mam ochotę skomentować; "Na mózg"?)

-Gdzie moja córka?- wykrzyknęła dysząc ciężko (I znowu mam ochotę skomentować: " W szpitalu, a gdzie?")

-Jest.. w śpiączce.- odrzekła zrezygnowana blondynka.

-Co?!

-Zemdlała gdy byłyśmy w galerii. Zawiozłam ją do szpitala i teraz tu leży..- wytłumaczyła dziewczyna.

-O Boże.- kobieta usiadła.

-NIe wytrzymam.. Idę tam- odparł wreszcie Jkaub.

-Co?! Nie możesz!-zaprzeczyła Magda.

-Ale chcę... I muszę...- po tych słowach zniknbął za drzwiami.

Gdy zobaczył leżącą Klaudię uklękł przy łóżku i ujął jej dłoń.

-Moja małą dziewczynka (komentarz: "Oklepane").. Moja przyszła żona...- łkał - Zobaczysz, tylko się obudzisz, a nie mine miesiąc, a staniesz przed ołtarzem.- obiecywał.

-Proszę Pana, co Pan tu robi?- zapytał nagle lekarz wchodząc razem z matką chorej.

-Jestem u swojej narzeczonej.- rzekł pewnie chłopak.

-Narzeczonej?!- zdziwiła się kobieta.

-Tak.- odparł bez namysłu i pochylił się nad uchem 17-latki- Muszę już iść. Kocham Cię. - powiedział i wyszedł z sali.

Bardzo zależy mi na waszych opiniach, więc komentujcie!

Tamte lato- Ściana śmierci cz. 14

Jeżeli pojawi się przynajmniej kilka komentarzy za tydzień piszę dłuższe + bonusik!

-Nie uważasz, że to trochę za wcześnie?- spytała Magda popijając swoje cappucino.

Klaudia uśmiechnęła się do siebie obracając pierścionek na palcu.

-Przepraszam, co?- spojrzała na przyjaciółkę.

-Pytam... Czy to nie trochę za wcześnie?- powtórzyła zirytowana.

-Ale co?

-No te zaręczyny.- odparła bezsilna blondynka.

- Może faktycznie... ale i tak to nie będzie trwało długo, a my po za tym się kochamy. To, że ostatnio mieliśmy pod górkę nic nie znaczy. Zaczynamy nowy rozdział.- wyjaśniła.

-Ale ty masz dopiero 17 lat.- westchnęła Magda.

-Odezwała się panna tylko o rok starsza.- przewróciła oczami brunetka- A jak tam w ogóle między Tobą i Mateuszem?- zmieniła temat.

-Wiesz, że go lubię.. I on mnie chyba też... Ale po za tym nic więcej.

-A co z zaległościami ze szkoły?- wypytywała dalej Klaudia.

-Mama nie była zadowolona, ale w końcu mam już 18 lat i to ty płacisz za wszystkie atrakcje, nie mówiąc juz o tym, że ...um..

-Umieram.- wtrąciła.

-Tak... A no właśnie...- wstały- Skąd masz tyle pieniędzy na to wszystko?- zapytała podejrzliwie jakby patrzyła na jakiegoś niemożliwego dilera. Zaczęły iść w stronę koszów na śmieci.

-Zbierałam odkąd byłam mała. Święta, urodziny, imprezy... Dostawałam pieniądze, ale nie wydawałam ich. - wytłumaczyła spokojnie 17-latka.

-Też bym chciała tak umieć...- wetchnęła blondynka wyrzucając pusty kubeczek po cappucino.

-To nic trudnego, wystarczy motywacja. Jak do schudnięcia. - zażartowała uśmiechając się i wyrzucając niedopitą kawę.

Nagle zachwiała się i upadła. Nogi jej stały się jak z waty, a ręce jak makarony (Co ja mam z tym jedzeniem?!). Na podłodze rozlała się kawa, opryskując ubrania dziewczyn.

-Klaudia.- przytrzymała dziewczynę przyjaciółka.- Zabieram Cię do szpitala. 

-O nie... Żadnych szpitali!- zaprzeczyła brunetka.

-Muszę. Dzwonię po pogotowie. 

-Nie... - przed oczami dziewczyny pojawiły się mroczki, a w głowie zaczęło jej się kręcić- Nie... nie..- po chwili czerń zalała cały obszar widzenia. Klaudia zemdlała.

Nowa księżniczka czeka w kolejce do bajki

Miałam napisać o tym wczoraj ale nie zdążyłam...

2 maja 2015 urodziła się czwarta w kolejce do tronu córeczka księżnej Kate i księcia Williama! Wiemy też już jak ma na imię! Charlotte Elizabeth Diana czyli po polsku Karolina Elżbieta Diana tak została nazwana księżniczka Cambridge. To bardzo szybko ujawniony szczegół, ponieważ imię starszego brata Charlotte zostało ogłoszone dwa dni po narodzinach, imię ojca tydzień po, a księcia Karola- miesiąc.

Tmate lato- Ściana śmierci cz. 13

Nie.... Dzisiaj nie ma fryzury, ponieważ wiem, że wolicie opowiadanie a jutro mnie nie będzie więc proszę musiałam dodac dzisiaj. Miłego czytania ;)



-Magda! Gdzie ty mnie prowadzisz?- oburzłya się Klaudia.
-Na dach.- odparła bez namysłu blondynka.
-Ale tam nie można wchodzić!- przewróciła 0oczami 17-latka.
-Ty możesz.. Ale tylko dzisiaj.
-Chwila, co?- zdziwiła się brunetka- Czekaj, stój!!!!- pociągnęła za rękę przyjaciółki- Stój! Stój.- krzyknęła wreszcie
Magda zatrzymała się.
Wytłumacz mi proszę o co tu chodzi...- westchnęła zrezygnowana Klaudia.
-Nie mogę...
-Przyjaźnimy się...
-I dlatego nie mogę. Chcę żebyś była szczęśliwa.- tłumaczyła 18-latka- A teraz proszę cię, chodź już. - ruszyła- No ruszaj się!- ponagliła ją reką.
17-latka przewróciła oczami, westchnęła i ruszyła za dziewczyną.
Kilka pięter później otworzyły drzwi wychodzące na dach. W tym momencie brunetka zamarła.
Wszędzie świeciły się lampiony, widniały prześliczne kwiaty (w tym ulubione kwiaty Klaudii- białe lilie), na antenach pozawieszane były lampki. Na samym środku stał stół przykryty kremowym, ozdobnym obrusem. Po jego dwóch stronach stały krzesła i talerze wraz ze przygotowanymi sztućcami. W punkcie kulminacyjnym stał wysoki wazon z białą różą o różowych końcówkach.
Obok stołu uśmiechał się podekscytowany Jakub.
Klaudia powoli podeszła do niego.
-Co to wszystko ma znaczyć?- spytała rozbawiona.
-Kolacja. Dla nas. Wiem, że nie najlepiej się ostatnią zachowywałem...
-Było minęło.- pocieszyła go.
Chłopak odsunął 17-latce krzesło. Dziewczyna szybko usiadła.
-Przystawka: Zupa....
-Wolę nie wiedzieć. Tak będzie ciekawiej.- przerwała Mateuszowi brunetka. Chłopak położył na talerzach dwie miski i odszedł mrucząc coś pod nosem.
-Zaskoczyłeś mnie.- zaczęła jeść Klaudia.
-Taką miałem nadzieję. - uśmiechnął się brunet.
Para zjadła jeszcze drugie, główne danie oraz desr, ciągle rozmawiając na przerózne tematy.
-Czyli.. chwila, chwila...Ona się do tego nie przyznała?- spytała zaskoczona 17-latka śmiejąc się.
-Nie.- wyszczerzył się chłopak.
Naprawdę rozmawiali o przeróżnych tematach...
-Ciekawe jaką miała minę.
-Wolę nie wiedzieć.- wybuchnęli śmiechem.
Po dość długim czasie, gdy juz się opanowali, Kuba chwycił dziewczyną za rękę i zaczął:
-Naprawdę nie chcę by coś nas rozdzieliło.
-Wiem, ale..
-Poczekaj. Wiem, że jesteśmy zbyt młodzi i głupi. Wiem, że to może za szybko, ale nie mogę wytrzymać bez Ciebie ani jednego dnia, wciąż o Tobie myślę...
-Dokąd zmierzasz?- zapytała podejrzliwie 17-latka.
-Lecz po mimo tych KILKU 'ale', choć.. może i więcej.. To.. Ja Cię kocham i będę Cię kochał zawsze, niezależnie ile razy będziesz chciała skrócić sobie życie, ile razy zachorujesz, ile razy się upijemy i ile razy będziemy przechodzić wciąż to nowe próby. Kocham Cię i nie chcę żebyś odeszła. Więc...- wyjął z kieszeni marynarki małe pudełeczko i ukląkł przed dziewczyną.-Czy uczynisz mnie tak szczęśliwym, by być ze mną na zawsze i zostać moją żoną?- spytał z nadzieją.
W oczach Klaudii pojawiły się łzy radosci. Rzuciła się na 18-latka i ucałowała go namiętnie.
-Czy to oznacza TAK?- zapytał niepewny.
-Tak, tak, tak, tak!- powtarzała brunetka- Z Tobą na zawsze. - rzekła
-Na zawsze,- powtórzył Jakub i pocałował ją mocno.



No i mamy kolejny rozdział. Chcę Wam tylko przypomnieć, że przed wakacjami Jakub i Klaudia byli długo letnimi przyjaciółmi. A więc życzę Wam długiego długiego weekendu majowego i dobrej zabawy. Zachęcam do brania udziału w ankiecie. :)