Tamte lato- Ściana śmierci- część 5 :)

Bardzo, bardzo, bardzo Was przepraszam.. Wiem, zawiodłam z czwartkiem, ale niestety nie miałam dostępu do wrzucenia zdjęć, choć nie wiem, może uda mi się coś wykombinować za tydzień... No ale cóż.. było minęło, pora przejść do dzisiejszego tematu czyli historii!

A oto Wasza KOLEJNA część Tamte lato:

Dzień 4

Klaudia leżała na łóżku przeglądając listę spraw, które chce uczynić przed... yhm.. końcem. Zostało jej jeszcze tylko kilka podpunktów, ponieważ niektóre uznała za niezbyt trafne, bądź specjalnie niepotrzebne i wykreśliła je. 

Zagłębiona w myślach nie usłyszałą pukania do drzwi. Do pokoju weszłą matka dziewczyny i usiadła na skraju łóżka.

-Hej.- powiedziała ciszej niż zwykle.

-Hej.- odpowiedziała równie cicho Klaudia.

-Będziesz tu siedzieć cały dzień?- spytała kobieta wyciągając rękę po liste.

-Nie wiem. - spojrzała w matczyne oczy- Nie chcę Was prosić o.. kolejną rzecz. - 17-latka odsunęła się wraz  z listą.

-Co tam masz?- dopytywała z uśmiechem kobieta.

- Wujek Patrick. 

-Chcesz do niego.. polecieć?
-Yhm.- przytaknęła Klaudia.

-Zdajesz sobie sprawę, że on mieszka, aż w Londynie?- kobieta wyglądała na najwyraźniej zdziwioną prośbą córki.- Tymbardziej.. co z Twoim lękiem przed lataniem samolotami..?

-Nic. To będzie na pewno ciekawa przygoda, a stolicę zwiedzę w ciągu kilku dni. -przerwała na chwilę- Naprawdę mi na tym zależy, ale jeżeli uważasz, że to złe rozwiązanie.. - spuściła wzrok.

Chciała nawet zaproponować, że zapłaci, ale matka była szybsza. Wstała i podeszła do drzwi mrucząc pod nosem coś w stylu : 'Kupię bilety na samolot przez internet, potem zadzwonię do wujka...' albo 'Nagle zachciało jej się latać..'

Klaudia uśmiechnęła się sama do siebie. Była zbyt podekscytowana, żeby usłyszeć słowa kobiety. 

Pierwszy raz w życiu miała lecieć samolotem lub zwiedzać tak duże miasto!

Jednak marzenia się spełniają...

....................````````````````````--------------------````````````````````...................````````````````````------------```````

Dzień 5-8

Następnego dnia odbył się lot. Przeżyty prze Klaudię oczywiście bardzo entuzjastycznie- ogólnie jak cała podróż.

Gdy przyjechali do wujka, on przywitał ich z otwartymi ramionami i bardzo serdecznie. 

Siedli w jednym z pokoi i zaczęli słuchać całego planu (uzgodnionego przez Klaudie) planu wycieczki..

-Jutro zwiedzimy okolice Big-Ben'a, oka Londynu i przejedziemy do Buckingham Palace przez park. W niedziele przejdziemy przez Hyde Park do jednego z tych muzeów- podała wszystkim kartki z muzeami.- Ostatniego dnia pójdziemy przez London Bridge, kierując się w stronę Tower Bridge. Spokojnie... zamówiłam nam już bilety na London Eye oraz Tower Bridge. Będzie ękstra!- powiedziała z entuzjazmem.

-Skarbie, zla zabrakło Ci jednego dnia.- upomniała ją matka.

-Chwila, co?- Klaudia przejrzała papiery. -Jak..- potarła się zdenerwowana po czole.- Okey, to może zakupy. Na przykład metrem na Ealing lub autobusem na Wembley..?- spytała.

Wszyscy przytaknęli tylko głową ze zmęczenia. 

-Choćmy już spać.- zaproponował Jakub chwyciwszy rękę Klaudii. Ta ziewnęła.

-O nie.. wujek ma dość pokoi dla każdego z osobna. -spjrzała groźnie na 18-latka.

-Mamo...

- Żadnych 'mamo'! Śpicie wszyscy osobno: Ja, ty skarbie, Kuba i Magda. Koniec kropka.- rzekła surowo. - No już. Do łóżek! Jutro czeka nas ciężki dzień. Pora nabrać sił!

I właśnie tak było. Grupa wykonała wszystko z listy. W biegu..

Te dni minęły szybko, nawet nie wiem czy nie za szybko. Zanim się spostrzegli mijał im ostatni dzień pobytu.

-Słuchajcie, dzwonił mój znajomy. Organizuje imprezę i dowiedział się, że jesteśmy niedaleko, więc nas zaprosił. Co Ey na to?- 18-latek uśmiechnął się. Miał skrytą nadzieję, że uda mu się namówić dziewczyny.

-Jestem jak najbardziej za.- klasnęła w dłonie Magda.

-Super. Kupimy jakieś nowiutkie ciuchy w Primarku i możemy pójść. Dzięki, że o nas pomyślałeś, skarbie. - rzekła 17-latka i cmoknęła chłopaka w policzek.

-My idziemy na zakupy. Wyślij mi SMS z adresem. Spotkamy się na miejscu. - rzuciła przez ramię i wyszła razem z Magdą. 

Gdy wyszły kobieta wreszcie się odezwała.

-No idź już. Ja zostanę z Patrickiem. - położyła się na łóżku kobieta.

-Jest Pani pewna, że...?

-Tak Jakubie. Jestem pewna. I proszę mów mi Anet. -uśmiechnęła się zachęcająco.

- Dobrze proszę pa... Anet. Będę pilnował Klaudii. - obiecał 18-latek.

-W to nie wątpie. Miłej zabawy. - powiedziała i chwyciła gazetę. 

'Napewno' uśmiechnął się chłopak i wyszedł.

Zapowiadał się ciekaawy wieczór..

Złota myśl

 "MIŁOŚĆ" TO TYLKO SŁOWO- TO CO KRYJESZ W ŚRODKU TO UCZUCIE...

Szczęśliwa!!!!!!

Jak pewnie zauważyliście zmieniłam tło oraz piosenki na blogu. Tak, miałam zrobić to za tydzień ale zrobiłam już dziś! :)

Na ten tydzień to koniec, ponieważ jadę teraz w góry i nie mam tam połączenia z internetem. :) Mam jednak nadzieję, że to co zrobiłam w tym tygodniu podobało Wam się tak samo jak tło i piosenki.

Dziękuję Wam wszystkim i pozdrawiam Was!

Do poniedziałku!




Ps. Bardzo spodobały mi się te piosenki, oby Wam także. ;)

Tamte lato- Ściana śmierci cz. 4

Dzień 3

Klaudia stała za barierką i wpatrywała się w przepaść. Woda uderzała o skały i podtrzymania mostu. Uniosła wzrok i skierowała go na Julię.
-Może jednak się przyłączysz?- spytała.
-Nie. Serio. Zrobię Wam zdjęcia.- uśmiechnęła się serdecznie.
-A ty Mag?- spytała ponownie Klaudia, odwracając głowę w przeciwną stronę.
-Wiesz, że nie kręcą mnie takie... ee.. sporty. Naprawdę.- odrzekła przybliżając się do Julki.
-A więc tylko my dwoje.- westchnęła dziewczyna patrząc na chłopaka.
-Nie cieszysz się z tego, że zrobimy to... e... razem?- spytał nastolatek. Dziewczyny zlustrowała go wzrokiem, ale nic nie odpowiedziała. Chwyciła 18-latka za rękę i zerknęła przez ramię do tyłu. W ich stronę szedł wysoki, tęgi mężczyzna. Gdy podszedł poprawił im liny i powiedział coś w stylu " Możecie już skakać".
-Pierwszy raz na bange. Boisz się?- spytał Klaudię Jakub.
-Nie.-odpowiedziała szybko.- Chyba nigdy się nie bałam.- dodała. W jej oczach pojawił się dziwny smutek.
-A.. śmierci..? Jej się boisz?
17-latka potrząsnęła głową jakby chciała odpędzić złe myśli. Odetchnęla.
-Nie.- odrzekła stanowczo.
Wpatrywała się we wszystko, wszędzie- tylko nie w oczy chłopaka. Po chwili ponownie usłyszała ten sam głos mężczyzny, to samo zdanie, dochodzące gdzieś zza pleców. "Możecie już skakać" Skakać. Skakać. Skakać. Te słowa rozbrzmiewały jej w uszach. Czy naprawdę tego chciała? Skoczyć w dół, nie wiedząc jak wydostać się na górę? Chciała skoczyć w wir śmierci? Ogarnęło ją przerażenie. Nie mogła się ruszyć. Po tym wszystkim to jedno słowo, słowo 'śmierć' wydawało się o wiele bardziej poważniejsze. Po policzku pociekła jej łza. Nie mogła teraz się rozpłakać. Nie mogła. Nie teraz.
-Uwaga, Klaudia... - usłyszała przyćmiony głos.Nie mogła się skoncentrować, skupić.
-Trzy...- usłyszała ponownie. Głos cichł jakby się oddalał a ona sama stała nad przepaścią. Wiedziała, że taka sama przepaść jest miedzy życiem a..
-Dwa...- śmiercią. Przełknęła głośno ślinę. W gardle czuła okropną gulę, której nie mogła się pozbyć. Chciała się wycofać, uciec stąd, lecz nie mogła, nie zdążyła...
-Jeden...- Po chwili poczuła szarpnięcie i uniosła się w powietrzu.
Jakub wykonał fikołka, a tuż za nim dziewczyna.
Lecieli w dół.
Szybko.
Lecz dla Klaudii trwało to wieczność.
Miał to być dzień,  kiedy spełni się jej marzenie, coś niewiarygodnego. Lecz TEN DZIEŃ pokazał jej tylko co będzie dalej. Pokazał, że nie będzie niczego- tylko przepaść. Droga, z której już nie zawrócisz.
Jej spięte włosy w niski kucyk, powiewał na wietrze skierowany w górę. Krople z jej twarzy już wyschły. Leciała głową w stronę głębokiej wody. Usłyszała radosny głos Kuby. Był taki szczęśliwy. Nie chciała tego zepsuć. W końcu ona też miała być szczęśliwa. Uśmiechnęla się krótko a z jej twarzy zniknął smutek.
Po chwili para zaczęła głośno krzyczeć i wydzierać się.
Było cudownie! Jednak, gdy znajdowali się już dość blisko wody, lina naprężyła się, a nastolatkowie poczuli gwałtowne szarpnięcie, spowodowane zatrzymaniem się.
Dyszeli ciężko.
-Fajnie?- uśmiechnął się chłopak.
-Ekstra.- odwazajemniła uśmiech Klaudia.Ptrzyli przez chwilę na siebie, dyndając nad wodą.
-Aa... może wiesz jak stąd teraz mamy niby zejść, bo jaaaaaa szczeeeeerze tooo nieee słuuchałaam. - spytałą dziewczyna.
-Zejść? -zastanowił się Jakub.- Zejść... Ugh....- omiutł obłędnym  wzrokiem 17 latke trochę  przestraszony- Zejsć..- powtórzył.- Niestety...- pomasował się po karku, próbując sobie coś przypomnieć.- nie.- odrzekł zrezygnowany.
-A więc zostało nam tylko jedno- powiedziała poważnym tonem. Po chwili jednak przyłożyła ręce do ust i zaczęła nawoływać i prosić o pomoc w zejściu. Nie minęło dużo czasu a przyłączył się do niej 18-latek.
Woda unosiła dwa różne głosy. Weronika i Piotr mogli tylko czekać, aż ktoś ich uwolni.
Albo przynajmniej spokojnie porozmawiać.. Oczywiście jeżeli teraz już się wysłuchają...







Co przemyślenia Klaudii wniosą do opowiadania? Czy postanowi coś zmienić, albo.... zakończyć?

Jakie będzie jej kolejne marzenie i czym się skończy?

 Vicky

Ważne!

 Głosowaliście za dwoma tematami; sposób na włosy oraz nasze przepisy.

Aktualnie wygrała ta pierwsza opcja, ale nie oznacza to, że nigdy nie zasugeruję się drugą sugestią. Np. w weekendy. :) 

Dziękuję wszystkim za swoje opinie i mam nadzieję, że nie zawiodę- trzymajcie kciuki! :)

Ruszamy z nowym tematem od przyszłego tygodnia! Wraz z tym zmienią się piosenki i wygląd bloga. ;)

Moda/Polecane

W tym sezonie nie oszczędzajcie na naszyjnikach lub bransoletkach. Postawcie na ilość! Zaszalejcie! Ważne jednak by nie przesadzić i nie wyglądać jak choinka. ;)

Hej, wiem, że moda/polecane zawsze piszę dopiero w środę, ale z okazji mojego dobrego humoru postanowiłam napisać dzisiaj! 

Pamiętacie jak mówiłam Wam, że mój nauczyciel  miał przeczytać moje opowiadania? Nie zgadniecie- przeczytał! XD 

A tak na serio to podobało się i chciałby przeczytać dalej. Mam nadzieję, że Wam w przyszłym półroczu równie bardzo sie spodoba. ;)

A teraz już na temat.....

Postanowiłam, że dzisiaj postawię na mój ulubiony dział na zakupach czyli biżuterię! Jak dobrze wiecie, dodatki są bardzo ważne jeżeli chcemy zrobić wrażenie nie tylko nowymi ciuchami. 

Dziś nie będzie nic o jakiś przeróbkach, bo mam to na kiedy indziej zaplanowane, ale na dobieraniu biżuteri. 

Ile?

Jaka?

Z czym?

Do czego?

Biżuteria teraz w modzie nie jaskrawa, lecz spokojna, bez zbędnych dodatków. Kilka 'złotych' i 'srebrnych' łańcuszków o różnych długościach i różnym wyglądzie z kilkoma innymi kolorami idealnej będą się prezentować. :) Pamiętajcie, aby kolory naszyjników i bransoletek dobierać zgodnie z wyborem koloru ubrania! 

Ciemne ciuchy warto lekko rozjaśnić, a tym jasnym dodać trochę pazuru.

Modne są teraz grube dodatki lub dużo cienkich łańcuszków.

Mam nadzieję, że pomogłam. 

Cześć!

ps. nie sprawdzone przed dodaniem!

Złota myśl

NIE WYMAZUJ WSPOMNIEŃ- NIE SĄ TYLKO TWOJE