Pewnie wiecie, ale zamierzam Wam przypomnieć, że ruszyła akcja Monopoly. W specjalnej edycji Monopoly Tu i Teraz zamiast ulic, pojawią się najsławniejsze 22 miasta na Ziemi! Wśród nich może znaleźć się i nasza stolica (Warszawa)! Wystarczy zagłosować teraz tylko na stronie www.monopoly.pl i trwa do 13 marca! Miasta, które zdobędą największą ilość głosów trafią na plansze.
Mam nadzieję, że będziecie wspierać tak samo jak ja naszą piękną stolicę!
28 lut 2015
27 lut 2015
Tamte lato- Ściana śmierci cz.3
6:30.
Klaudia siedziała na dole przy fortepianie kończąc cykl 24 preludiów op. 28 Fryderyka Chopina a zaczynając Walc a-moll tego samego kompozytora. ( https://www.youtube.com/watch?v=LZXJf_r9Qyk )
W tym samym czasie Jakub się obudził i usłyszał grę fortepianu.
Schodził na dół po schodach w stronę dobiegającej muzyki, z rogu wielkiego salonu.
Dziewczyna skończyła juz grać Walc i zaczęła F.Chopin'a 6 preludiów h-moll ( https://www.youtube.com/watch?v=aIMkcJp9dto ).
Gdy usłyszał już pierwsze dźwięki fortepianu zatrzymał sie momentalnie. W jego oczach pojawiły się łzy, przypomniał sobie kim jest, że nic nie mówiąc Klaudii rani ją, a przecież chciał jej szczęścia. Bał się, że odejdzie.
Wsłuchiwał się w każdy dźwięk, każdą nutę, rozkoszując się jedwabną muzyką.Ogarnęła go rozpacz, myśl o utracie dziewczyny.
To nie było takie proste...
Postanowił jednak nie dać po sobie tego tak poznać i podszedł do fortepianu.
-Nie wiedziałem, że grasz.- powiedział
- Też tego nie wiedziałam. Ale- przerwała. Spojrzała na klawisze i po chwili znów sie odezwała- Zawsze chciałam, tylko bałam się spróbować. - Nastała cisza. Obydwoje zamilkli.- Mam to chyba we krwi. Mój tata też grał.- w jej oczach pojawiły sie łzy. Kuba położył rękę na jej ramieniu. - Sam fortepian też do niego należał. Zawsze lubił grać.- uśmiechnęła sie lekko na to wspomnienie.
- Nigdy o niem nie wspominałaś. - zauważył chłopak.
- Też umarł na raka.- westchnęła.- Miałam sześć lat. Było to w moje imieniny. Po prostu... weszłam do sali, gdzie leżał i chciałam z nim świętować. Nie mogłam..- po jej policzku spłynęła łza. - Umarł.- dokończyła i przytuliła się do torsu 18-latka.- Ja też chce. Chce się z nim spotkać!.
-Hej, hej, hej...- uniósł lekko podbródek dziewczyny- Nawet tak nie mów.- próbował ją uspokoić. Samo słowo, że ktos umarł go przerażało.
Wtulali sie tak w siebie jeszcze jakis czas, dopóki Klaudia nie przestała płakać.
-Co tam masz dalej na liście?- spytał chłopak opierając brodę na głowie dziewczyny. Spojrzeli na siebie.- mam się bać?- 17-latka uśmiechnęła się. Jakub od razu wiedział co ten uśmiech oznacza i nie był z tego szczególnie zadowolony.
Oj, przepraszam, że nic się ZNOWU nie dzieje, ale nie możecie od razu wszystkiego wiedzieć!
Jak sądzicie, o co chodziło Kubie z tym, że nie może powiedzieć kim jest, bo Klaudia odejdzie raniąc jego i siebie? Czyżby może jakaś mroczna przeszłość?
Za tydzień powiem Wam jedynie, że 17-latka przeżyje kolejny punkt ze swojej LISTY i będzie on ciekawszy od zakupów...
Szacuej, że tak za około od dwóch do czterech tygodni dowiecie się o co chodziło Jakubowi. Ale nie przestawajcie czytac!
Dziękuję za wszystkie wyświetlenia. :)
Ps. Pamiętacie moje opowiadanie Inna? A więc dzisiaj je oddałam ( a przynajmniej w części ). Po tym jak mój nauczyciel ( SERDECZNIE POZDRAWIAM! ) przeczyta pierwsze 6 rozdziałów, a ja skończę Tamte lato , jak obiecałam napisze Wam rozdziałami moja nową historię.
Trzymajcie kciuki, aby się udało! :) :) :) :) :) :)
PSS. PRZEPRASZAM, ŻE TAK MAŁO...
Klaudia siedziała na dole przy fortepianie kończąc cykl 24 preludiów op. 28 Fryderyka Chopina a zaczynając Walc a-moll tego samego kompozytora. ( https://www.youtube.com/watch?v=LZXJf_r9Qyk )
W tym samym czasie Jakub się obudził i usłyszał grę fortepianu.
Schodził na dół po schodach w stronę dobiegającej muzyki, z rogu wielkiego salonu.
Dziewczyna skończyła juz grać Walc i zaczęła F.Chopin'a 6 preludiów h-moll ( https://www.youtube.com/watch?v=aIMkcJp9dto ).
Gdy usłyszał już pierwsze dźwięki fortepianu zatrzymał sie momentalnie. W jego oczach pojawiły się łzy, przypomniał sobie kim jest, że nic nie mówiąc Klaudii rani ją, a przecież chciał jej szczęścia. Bał się, że odejdzie.
Wsłuchiwał się w każdy dźwięk, każdą nutę, rozkoszując się jedwabną muzyką.Ogarnęła go rozpacz, myśl o utracie dziewczyny.
To nie było takie proste...
Postanowił jednak nie dać po sobie tego tak poznać i podszedł do fortepianu.
-Nie wiedziałem, że grasz.- powiedział
- Też tego nie wiedziałam. Ale- przerwała. Spojrzała na klawisze i po chwili znów sie odezwała- Zawsze chciałam, tylko bałam się spróbować. - Nastała cisza. Obydwoje zamilkli.- Mam to chyba we krwi. Mój tata też grał.- w jej oczach pojawiły sie łzy. Kuba położył rękę na jej ramieniu. - Sam fortepian też do niego należał. Zawsze lubił grać.- uśmiechnęła sie lekko na to wspomnienie.
- Nigdy o niem nie wspominałaś. - zauważył chłopak.
- Też umarł na raka.- westchnęła.- Miałam sześć lat. Było to w moje imieniny. Po prostu... weszłam do sali, gdzie leżał i chciałam z nim świętować. Nie mogłam..- po jej policzku spłynęła łza. - Umarł.- dokończyła i przytuliła się do torsu 18-latka.- Ja też chce. Chce się z nim spotkać!.
-Hej, hej, hej...- uniósł lekko podbródek dziewczyny- Nawet tak nie mów.- próbował ją uspokoić. Samo słowo, że ktos umarł go przerażało.
Wtulali sie tak w siebie jeszcze jakis czas, dopóki Klaudia nie przestała płakać.
-Co tam masz dalej na liście?- spytał chłopak opierając brodę na głowie dziewczyny. Spojrzeli na siebie.- mam się bać?- 17-latka uśmiechnęła się. Jakub od razu wiedział co ten uśmiech oznacza i nie był z tego szczególnie zadowolony.
Oj, przepraszam, że nic się ZNOWU nie dzieje, ale nie możecie od razu wszystkiego wiedzieć!
Jak sądzicie, o co chodziło Kubie z tym, że nie może powiedzieć kim jest, bo Klaudia odejdzie raniąc jego i siebie? Czyżby może jakaś mroczna przeszłość?
Za tydzień powiem Wam jedynie, że 17-latka przeżyje kolejny punkt ze swojej LISTY i będzie on ciekawszy od zakupów...
Szacuej, że tak za około od dwóch do czterech tygodni dowiecie się o co chodziło Jakubowi. Ale nie przestawajcie czytac!
Dziękuję za wszystkie wyświetlenia. :)
Ps. Pamiętacie moje opowiadanie Inna? A więc dzisiaj je oddałam ( a przynajmniej w części ). Po tym jak mój nauczyciel ( SERDECZNIE POZDRAWIAM! ) przeczyta pierwsze 6 rozdziałów, a ja skończę Tamte lato , jak obiecałam napisze Wam rozdziałami moja nową historię.
Trzymajcie kciuki, aby się udało! :) :) :) :) :) :)
PSS. PRZEPRASZAM, ŻE TAK MAŁO...
24 lut 2015
Halcyon days- Polecone
Co to? Płyta.
Na ostatnie święta dostałam płytę Ellie Goulding- Halcyon days. Jest super! Bardzo lubię słuchać Ellie,a jeżeli ty też to oznacza, że masz już prezent na Wielkanoc. ;) Kupimy ją w sklepach m.in. t.j. Media-Market. Kosztuje kilkadziesiąt złoty w tej chwili nie mogę powiedzieć dokładnie ile.
Znajdują się na niej m.in. piosenki ( patrz. zdj. ) t.j.:
My blood
only you
lights
beating heart
i need your love
burn
flashlight
Ho long will i love you
ale to nie wszystkie! :D
Miłego słuchania! :)
23 lut 2015
22 lut 2015
Inna?
Hej, to znowu ja!
Postanowiłam Was od razu poinformować, że tamte lato nie będzie jedyną historią na moim blogu.
Jeeeej! Taaaaak! Suuupeeeer! A jaka będzie koleeeejna?? Kiedy wyjdzieeee?
Dobrze, że pytacie..
W szkole dostałam zadanie domowe (dodatkowe) na j. polskim, w którym mogę napisać nowe opowiadanie! Yeah! Będzie to opowieść fantasy/tajemnica pt. Inna.
Jest o dziewczynie, która mieszka w Evaroth, krainie elfów, choć sama nim nie jest. A przynajmniej tak jej się wydaje ponieważ nie posiada niczego co posiadają elfy. Wreszcie dowiaduje się prawdy, ale musi przejść wiele prób aby odzyskać swą dawną postać. Tajemnica, jaka kryje się za jej samotnym życiem staje się coraz bardziej mroczna, przez co Cher ( bo tak ma na imię główna bohaterka ) będzie musiała uporać się ze starszliwymi problemami. Czy uda jej się wywiązać z obietnicy i powrócić do normalnego życia jakie wiodła przed kilku laty?
Zapraszam serdecznie na moje nowe opowiadanie, które opublikuje rozdziałami po skończeniu Tamte lato! Juhuuu!
A teraz życzę wszystkim udanego weekendu! :*
Postanowiłam Was od razu poinformować, że tamte lato nie będzie jedyną historią na moim blogu.
Jeeeej! Taaaaak! Suuupeeeer! A jaka będzie koleeeejna?? Kiedy wyjdzieeee?
Dobrze, że pytacie..
W szkole dostałam zadanie domowe (dodatkowe) na j. polskim, w którym mogę napisać nowe opowiadanie! Yeah! Będzie to opowieść fantasy/tajemnica pt. Inna.
Jest o dziewczynie, która mieszka w Evaroth, krainie elfów, choć sama nim nie jest. A przynajmniej tak jej się wydaje ponieważ nie posiada niczego co posiadają elfy. Wreszcie dowiaduje się prawdy, ale musi przejść wiele prób aby odzyskać swą dawną postać. Tajemnica, jaka kryje się za jej samotnym życiem staje się coraz bardziej mroczna, przez co Cher ( bo tak ma na imię główna bohaterka ) będzie musiała uporać się ze starszliwymi problemami. Czy uda jej się wywiązać z obietnicy i powrócić do normalnego życia jakie wiodła przed kilku laty?
Zapraszam serdecznie na moje nowe opowiadanie, które opublikuje rozdziałami po skończeniu Tamte lato! Juhuuu!
A teraz życzę wszystkim udanego weekendu! :*
Tamte lato- Ściana śmierci- cz.2
Dzień 1
Klaudia zbiegła po schodach, trzymajać w ręku kartke.
-Zaczynamy!- wykrzyknęła szczęśliwa.- Numer jeden... odlotowe zakupy!- i pociągnęła przyjaciół w stronę drzwi.
Zanim się wszyscy spostrzegli byli już w Centrum handlowym.
Spędzili tam cały dzień, kupując tylko i wyłącznie ubrania, buty oraz dodatki. Weszli także do kawiarenki 'Delice Amor' na gorący krem czekoladowy i jabłecznik z gałką lodów waniliowych.
O 22;00 byli dopiero w domu. Klaudia od razu wyciągnęła torby z zakupami i zaczęła przeglądać kupione rzeczy. W każdej z chyba 20 torb było widoczne na paragonie przynajmniej 200zł. Dziewczyna zakupiła m.in.:
-pare sandałów, trampek, balerin
-14 bluzek bez rękawów-8bluzek z długim rękawem
-4 pary spodni
-3 pary legginsów
-2 opaski oraz gumki do włosów (Martyna jeżeli to czytasz, proszę cię nie komentuj tego zdania)
-6 sukienek
-szczotki do włosów
-kosmetyki
-Na pewno nie przeginasz?- spytała matka wchodząc do pokoju Klaudii.
-Mamo... nie wydałam nawet połowy z moich 17 lat oszczędności.- zaprzeczyła dziewczyna.
- Ale to dopiero pierwszy dzień, a co jeśli...
-To niemożliwe. Zrozumiałam to i Wy także powinniście. Nie robię sobie niepotrzebnych nadziei, dobrze wiesz, że...- przerwała/
-Tak.- skinęła głową kobieta- Lecz jeżeli naprawdę się tak stanie nie będziesz miała komu tego wszystkiego dać i stanie sie to niepotrzebne.- Klaudia schyliła głowę.
- Mogę o tym pomyśleć, ale nie obiecuję, że cos się zmieni.- rzekła 17-latka w czasie gdy kobieta wychodziła.
Klaudia siadła na łóżku i zaczęła to wszystko rozmyślać.
Chwyciła kartkę z planem i przejrzała ja dokładnie. Nie mysłała już o śmierci, lecz o czynnościach jakie chciała przed nią wykonać. Czy to nie było dziecinne, że chce zrobić to na co nie będzie miała później czasu? Czy nie lepiej byłoby gdyby nic nie wiedziała? Czas jej pozostawiony napewno inaczej by wykorzystała..
Ścisnęła kartkę z całej siły , rzuciła nią o podłogę i pomaszerowała do łazienki. Gdy wyszła od razu położyła się do łóżka, rozmyślając nad następnym dniem. W końcu zasnęła.
A ja w końcu to napisałam! Wiem nic się nie działo, ale poczekajcie tak jeszcze kilka rozdziałów a dowiecie się nowej rzeczy o Jakubie. Szczerze nie mam jeszcze pomysłu ile będzie części i co wnich będzie, ale na pewno nie pozwolę Wam zasnąć! XD
Do poniedziałku! :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)