Walentynki!

Dobra, moze zbyt slodze ale wiecie.. dzis sa Walentynki!

Dlatego życzę Wam przede wszystkim wymarzonej drugiej połówki i szczęścia razem spędzonego.

Walentynki to czas miłości,  czas zakochanych, ale naprawde liczą się wspólne chwile.

Tamte lato- ściana Śmierci cz. 1

Światła migotanie tysiącami kolorów. ...

Woda zaczęła wlewać się ze wszystkich stron do łódki....

"Nazywam się Weronika"...

"Jestem Piotrek"...

Para przetanczyła razem całą imprezę, na koniec wymieniając się numerami telefonów. ...

"Widziałeś my Piotrka i jakąś blondyne przy ognisku i na plaży"...

"Nigdy bym cie nie oklamal- obiecuję"...

Po chwili ich usta z łączyły się w pocałunku. Jednak nie trwało to długo. ...

"Wreszcie mogliśmy zacząć od początku! " ...

"Odejdź! Nie chce cię znać! "...

Zachorowała. Poważnie. ...

"Mam... raka"

"Spokojnie jestem tu.... I...



...Zawsze będę...- po chwili puścił rękę gdyż łóżko pojechało w stronę sali zabiegowej.
  Odwrócił się.
  Jego wzrok był pusty, bezuczuciowy. Przeszedł obok matki Klaudii i jej przyjaciółek i siadł na ławce. Był wyprostowany. Pogubił się. Nie wiedział co robić. Tylko czekał i marzył o tym aby mu powiedzieć czy Klaudia przeżyje. Czekał. I czekał. I czekał...
   Po dwóch godzinach ciszy lekarz wyszedł z sali kierując się ku stronie matki.
- I jak doktorze? Przeżyje?- podeszła do niego.
- Mam dobre i złe wieści. Które pierwsze?- spytał wyraźnie smutny.
- Złe. Dobrymi chce żeby doktor mnie pocieszył. - oczy matki napełnił się łzami. Ale wierzyła. Wierzyła w życie. Zycie swojej córki. -Klaudia... Nie zostanie z nami długo. - lekarz przerwał.
   Kobieta wsadzila twarz w dłonie.
- Rozumiem, że to trudne, ale zrobiliśmy juz wszystko co mogliśmy. - Matka dziewczyny wiedziała, że doktor ma rację. Nie miała sily sprzeczać się z nim. Łzy spływały jej po policzkach, nosie, wargach.
- A... Te dobre?..- spytała łkając. Była bezsilna. Z trudnością mówiła.
-Ma jeszcze od dwóch do pięciu tygodni. Lekarze obliczają że w jej przypadku około trzech i pół, może czterech. Za pół godziny się obudzi i od tego momentu zaczną mijać dni.- na tym rozmowa się skończyła. Doktor się wycofał a kobieta stała myśląc jak powiedzieć to innym. Łzy wciąż płynęły strumieniami. Jej wzrok był bezbarwny, pełen troski i smutku. Dobrze wiedziała że to koniec. Koniec wszystkiego.

- Co z Klaudią?- krzyknęła Magda gdy ujrzała matkę chorej.
   Ona, Julia i Kuba podbiegli do kobiety licząc na pozytywy.
- A więc... - zaczęła-... Ma jeszcze... jeszcze trochę...
- Trochę czyli ile?!- wrzasnęła Jula.
- Od dwóch do pięciu tygodni, ale lekarze mówią że około trzech, może czterech...- powiedziała to. Powiedziała. Jeszcze przed chwilą nie przeszło by jej to przez gardło, a teraz powiedziała. Uważała, że oni mają prawo wiedzieć. Mają prawo znać prawdę.
-Nie mówcie jej.- rzekł stłumionym głosem Jakub- Albo powiedzcie.- sam nie wiedział co mówi. Czuł się z tym fatalnie. Wolałby żeby on był na miejscu Klaudii. Nie chce jej śmierci. Nikt nie chce. Łza pociekła mu przez policzek i spadła z brody. Nie płakał tak jak matka chorej lub jej przyjaciółki. W sumie w ogóle nie płakał. Jego serce wypełniał żal, ale nie smutek. Nie umiał wykrztusić ani jednej łzy.
   Jego smutek był inny- bez dna. Pusty. Jak otchłań co prowadzi do nikąd. Jak czarna dziura co nie da jej się powstrzymać. Jak smutek, co nie żyje. Tak samo jak nie będzie żyć Klaudia. I to właśnie ta myśl była tym żalem, tym pragnieniem powrotu do tamtych chwil gdy wszystko było w porządku. Bylo, ale nie jest. Nic już się nie liczyło. Teraz tylko czuł takie ukłucie co go przepełnialo i wszędzie wbijało, by go tylko zranić. By tylko cierpiał.

5 minut. 10. 15. 20. Wreszcie pół godziny.
  Za chwilę łóżko z Klaudią zostanie wywieziono z sali operacyjnej, a oni będą musieli jej powiedzieć całą prawdę. Uznali, że zrobi to matka dziewczyny, ale kobieta nie była tym zachwycona. Gdy ujrzeli chorą od razu wszyscy rzucili się ku niej.
-Kotku...- uśmiechnęła się kobieta-... spokojnie już wszystko dobrze...
-Umrę. -powiedziała Klaudia. - Powiedz to. Umrę. -nalegała.
- Nie... nie...- kłamała matka. Jednak oczy dziewczyny mówiły same za siebie. Wiedziała to dobrze i nie chciała tego ukrywać.
-Chce zrobić te rzeczy których nigdy bym nie zrobiła przed... sami wiecie czym...- odezwała się Klaudia. Matka, Jakub oraz Jula i Magda skineli głowami. Chcieli jej pomóc jak najbardziej umieli.
   Następnego dnia pod prośbą kobiety dziewczyna została wypisana, a jej wielką przedśmiertna przygoda zaczęła się. Gdy dojechali do domu Klaudia zabrała za kartkę i zaczęła coś pisać. Była to lista czynności które chce wykonać zanim umrze. Jak skończyła, tak się podpisała i skierowała się w stronę kuchni. Podała ją przyjaciołom i bez słowa czekała na reakcję.
-Zdajesz sobie sprawę jakie to niebezpieczne? - spytał Kuba.- Możesz się zabić! - krzyknął.
- Tak czy siak za chwile umrę. Jaka różnica. Chce to zrobić. - przez operacje zmieniła się. Była twardsza, silniejsza, stanowcza. Bardziej pewna siebie i nowa, lepsza. Wiedziała czego chce i teraz to ona mówiła. Zrobi to co będzie chciała i nikt jej w tym nie przeszkodzi....


Hej, hej, hej! 

Tak wiem... jestem wredna, rozkojarzona, leniwa.

Ale obiecałam Wam, że dodam rozdział. 

Miałam dw-fakt ale to ci jest wypisane na górze miało być jako trzy rozdziały wiec nie gniew akcie się tylko cieszcie ze nie musicie czekać tyle czasu.

Może cz 1 nic nie wniosła ale musiałam zrobić jakiś wstęp.  

Mogę Wam za to zdradzić tajemnice

Zrobie końcówkę taką jaką byście się nie spodziewali.

Dziękuję ze czytacie.  

Następna część pojawi się za tydzień w piątek. 

Prośba

Chce Was baaardzo o coś poprosić...

Chciałabym znać Wasze pytania, opinie dotyczące mojego bloga. Znacie mój kontakt, oraz możecie pisać w komentarzach. 

Oprócz czytania Waszych komentarzy chętnie przeczytałabym także Wasze blogi, jeżeli oczywiście piszecie. 

Bardzo mi na tym zależy, więc proszę zabierzcie to na serio. :)

Tłusty Czwartek!

Przepraszam Was wszystkich za wprowadzenie w błąd. Przez te ferie straciłam rachube czasu i zamiast środa myślałam, że był dopiero wtorek.. Ups... no ale co się stało już się nie odstanie.. niestety... :/

W czwartek (okazało się, że już dzisiaj)  miałam dodać nowe piosenki oraz nowe tło. I oto ta-da! Jest wszystko nowe...

Druga rzecz o której kompletni zapomniałam... Kto z Was wiedział, że dzisiaj tłusty czwartek? Ja nie! Niestety zapomniałam...Uświadomiła mi to dzisiaj moja przyjaciółka jak u niej byłam. <Wtopa>

No ale i tak zjadłam 6 pączków- nie chciałam przesadzać z kilogramami. ;)
A Wy ile zjedliście dzisiaj tych smakołyków???:D

I jeszcze jedno- ostatnia rzecz.. zauważyłam, że mam coraz więcej wyświetleń z dnia na dzień. Oczywiście bardzo mnie to cieszy i myślę, że was nie zawiodłam związku z tłem Walentynkowym oraz nową muzyką. Ah tło... może być trochę czerwone i takie.. Walentynkowe. Piosenki mam nadzieję, że się podobają. :)

Dziękuję Wam bardzo za wszystkie wyświetlenia, jesteście kochani! 

Postanowiłam, że jutro się trochę rozpiszę i dodam, aż dwa rozdziały...Postaram się...

Dziękuję Wam jeszcze raz za te wszystkie wyświetlenia, jesteście cudowni! Dzięki Wam nadal chce mi się pisać. 

Dziękuję ;)

Do nastepnego <czyli do jutra> :)

Wesołego (jak to dziś powiedziałam) DNIA PĄCZKA!

Konkursy!

UWAGA!

Ogłaszam dwa konkursy!

1. Piosenki

W komentarzach albo na moj email (kogelmogel.blog.wika@gmail.com ) piszcie nazwy waszych ulubionych piosenek a być może w niedalekiej przyszłości to wlasniw one zostana opublokowane jako piosenki miesiąca a wy będziecie mogli uslyszec je włączając mojego bloga!

2. Rysunek

Na mój wcześniej podany email będziecie wysyłać swoje narysowane dowolną techniką obrazki postaci ( uwaga! Teraz zaszalałam! ) dwóch najsłynniejszych ostatnich at wytwórni Disney'a filmów animowanych : Rapunzel ( Zaplatani ) albo , do wyboru - Frozen (Kraine lodu )!

Temat mozecie sobie wybrać jeden, choc możecie je także połączyć.

Jak narysuje tez cos obiecuje ze opublikuje.

Termin zglaszania prac do końca maja, a wiec macie sporo czasu. Technika dowolna.

Rysunki Proszę sfotografować i wyslac na podany adres email.

Prace zostaną ocenionie w ciagu oolo dwóch tygodni.

Zwycięskie miejsca zostaną opublikowane oraz promowane w internecie.

Prosze o zastosowanie sie to powyzszych uwag przed rozpoczęciem jeszcze wykonania.

Nie moge sie juz doczekac Waszych zapewne cudownych prac! :*

Powodzenia

Vicky

Nowy rok- nowe problemy

Hej, hej, hej!

Chciałam tylko napisać co będzie sie działo w tym tygodniu.

 A więc jutro dodam mode/polecane, w czwartek postaram sie zmiec juz piosenki oraz tlo ( na walentynkowe ) a w piątek ( taak, taaak ) dodam druga czesc mojego opowiadania Tamte lato.

 W zeszlym roku histotia cieszyła sie duzym powodzeniem i wzięciem.

Najbardziej spodobal sie Wam pierwszy rozdzial, czwarty, od piątego do siódmego oraz ostatni.

 Z tego powodu pozwolilam sobie na kontynuowanie tego.

Dostalam kilka wiadomosci, zeby napisac opowiadanie wczesniej wiec pojawi sie tydzien przed wyznaczonym terminem.

 A oto spojler;

U Klaudii zostaje wykryty rak.

Lekarze szacują,  ze nie zostało jej jeszcze dużo życia.

Dziewczyna wraz z najbliższymi ( w tym Jakubem ) postanawia dobrze wykorzystać ten czas.

Ale za czym najbardziej bedzie tęsknić? 

Co jest dla niej najważniejsze w trakcie tej przygody?

Co 17-latka będzie chciala zrobić? 

Jaka prawdę dowie się o Jakubie?

Czy zawsze byli takimi dobrymi przyjaciółmi na wszystkie wyznania?

Czy Klaudia uniknie śmierci?

Co czeka ją przed wyprawą na tą drugą stronę? 

Do czego będzie zdolna, aby (nie) uciec przed śmiercią? 



TAMTE LATO- ŚCIANA SMIERCI

Przepraszam, ze nie dalam w czoraj zlotej mysl, ale w zamian za to jest dzisiaj a druga czesc Tamte lato pokarze sie juz w ten piątek! ( czyli wczesniej o tydzien) -to chyba najdłuższy temat w historii-

NIE UWAŻAJ SIĘ ZA GORSZĄ OSOBĘ TYLKO DLATEGO, ŻE KTOŚ JEST W CZYMŚ LEPSZY!