Tonight.
I havent time.
Ale jednak.
Chce.
dodać posta.
ze zdjęciami.
MIŁEGO HALLOWEEN!
31 paź 2015
28 paź 2015
Żegnajcie
Chciałam bardzo przeprosić was za moją nieobecność ale... wystąpiły pewne komplikacje. Miałam nadzieje ze mi przejdzie ale nie udało się. W wieeeeeeeelkim SKOŃCZYŁAM Z PISARSTWEM.
21 paź 2015
Zdjęcia bez tematu
Witam wszystkich posiadaczów komputerów, tabletów, laptopów, telefonów i tego z czego czytacie mego bloga. W dzisiejszym poście....Nie...
Hej wszystkim, Tobie, Tobie i Tobie!... Nie...
Hej, Czołem, siema! A oto post:
Hej wszystkim, Tobie, Tobie i Tobie!... Nie...
Hej, Czołem, siema! A oto post:
Na górze widzicie moje zdjęcia kiedyś tam zrobione, które w ogóle nie tworzą spójności, ale myślę, że mi się udały, więc chciałam się z wami nimi podzielić. Mam nadzieję, że spodobają wam się moje zdjęcia i docenicie, że chciało mi się jakiś fajnych szukać ;-)
14 paź 2015
ponad 5000 wyświetleń na blogu...!
Strasznie dziękuję za 5000 wyświetleń. Jeszcze tak nie dawno było 1000 a teraz... no sama nie wierzę. To wszystko dzięki wam! Bardzo dziękuję! Jeżeli chcecie coś szczególnego przeczytać to piszcie i piszcie a ja postaram się wszystko spełnić. Jeszcze raz wam dziekuje! Kocham Was!
10 paź 2015
mój Deser
Witam dzisiaj bardzo serdecznie! Co robicie? Ja właśnie jem szarlotke i oglądam telewizję.
A skoro już o szarlotce mowa.... wymyśliłam baardzo dobry deser.
A skoro już o szarlotce mowa.... wymyśliłam baardzo dobry deser.
Na samym dole znajduje sie podstawa jablecznika. Następną warstwę tworzą lody waniliowe z dodatkiem kawałek jabłek posypanych odrobiną cukru waniliowego i cynamonu. Do dekoracji użyłam kwiatow i cynamonu. A oto efekt:
Smacznego!
6 paź 2015
Żegnaj lato- witaj jesień!
Jesień
Autumn
El Otońo
Dziękuję bardzo Martynie za design bloga. Tak to jej robota. Ładnie, prawda?
Wiem, że może za późno już na taki post, ale ja to ja i mnie nikt nie ogarnie. Eh...
23 września zaczęła nam się jesień, a lato poszło w zapomnienie. Czyżby na pewno? W górach jesień się spóźnia, liście jeszcze nie spadają, nie tracą zielonego koloru... Kiedy będziemy mogli ujrzeć ten cudowny widok? Niestety nie wiem, ale za to przypomne wam jaki krajobraz mogliście zobaczyć tak niedawno i jakie kwiaty gościły u nas w lato.
Życzę miłego oglądania zdjęć :)
Też będziecie tęsknić?
5 paź 2015
Zapomniał, bo go o to poprosiłam. czyli bonusowy rozdział TAMTE LATO! Przypominam: Klaudia umarła!
-Jest 31 grudnia 2016roku. Za chwilę przywitamy Nowy Rok. Nadal jest mi trudno, ale nadal żyję. Mateusz i Magda mają zamiar pocałować się o północy czyli za jakieś....-spojrzałem na zegarek-15 minut. Gdybyś tu była pewnie zrobilibyśmy to samo.- uśmiechnąłem się blado na tą wzmiankę- Życzę Cie jednak szczęścia, zdrowia i wszystkiego co najlepsze w Nowym Roku.
-Kuba, chodź już. Za chwilę będą fajerwerki!- stanęła w drzwiach uradowana Magda. - Rozmawiasz z nią?- nagle spoważniała. Podeszła do telefonu i rzekła:
-Szczęśliwego Nowego Roku przyjaciółko.- uśmiechnęła się słabo.
Odkąd Klaudia umarła zacząłem do niej dzwonić tylko po to, by usłyszeć jej radosny głos w sekretarce, by móc z nią porozmawiać.
Westchnąłem i odłożyłem telefon po czym wstałem i ruszyłem w kierunku drzwi za Magdą. Dziewczyna podała mi plastikowy kubeczek z szampanem i spojrzała na mnie badawczo.
-Wszystko okay?
-Jak zawsze.- odpowiedziałem krótko. Wie jak jest. Wie, że to nie łatwe. Nawet teraz.
-Chciałaby żebyś się teraz dobrze bawił.- poklepała mnie po ramieniu odchodząc.
Nagle usłyszałem dźwięk piknięcia- jakby ktoś właśnie odebrał telefon. I wtedy mnie olśniło..!
Podbiegłem do komórki. Po drugiej stronie było słychać tylko jakieś szmery i dziwne dźwięk, jakie trudno było mi rozpoznać.
-Kuba? Magda? Jesteście tam?.. Kochani...?- odezwał się najpiękniejszy na świecie głos mojej narzeczonej.
Spojrzeliśmy z blondynką na siebie przestraszeni.
-Klaudia..?- szepnęła załamanym głosem dziewczyna ze łzami w oczach.
Odwróciłem się sparaliżowany w stronę słuchawki.
-Skarbie..- zdołałem tylko wyszeptać- Ale.. to niemożliwe...
Okey, teraz to już chyba koniec.
-Kuba, chodź już. Za chwilę będą fajerwerki!- stanęła w drzwiach uradowana Magda. - Rozmawiasz z nią?- nagle spoważniała. Podeszła do telefonu i rzekła:
-Szczęśliwego Nowego Roku przyjaciółko.- uśmiechnęła się słabo.
Odkąd Klaudia umarła zacząłem do niej dzwonić tylko po to, by usłyszeć jej radosny głos w sekretarce, by móc z nią porozmawiać.
Westchnąłem i odłożyłem telefon po czym wstałem i ruszyłem w kierunku drzwi za Magdą. Dziewczyna podała mi plastikowy kubeczek z szampanem i spojrzała na mnie badawczo.
-Wszystko okay?
-Jak zawsze.- odpowiedziałem krótko. Wie jak jest. Wie, że to nie łatwe. Nawet teraz.
-Chciałaby żebyś się teraz dobrze bawił.- poklepała mnie po ramieniu odchodząc.
Nagle usłyszałem dźwięk piknięcia- jakby ktoś właśnie odebrał telefon. I wtedy mnie olśniło..!
Podbiegłem do komórki. Po drugiej stronie było słychać tylko jakieś szmery i dziwne dźwięk, jakie trudno było mi rozpoznać.
-Kuba? Magda? Jesteście tam?.. Kochani...?- odezwał się najpiękniejszy na świecie głos mojej narzeczonej.
Spojrzeliśmy z blondynką na siebie przestraszeni.
-Klaudia..?- szepnęła załamanym głosem dziewczyna ze łzami w oczach.
Odwróciłem się sparaliżowany w stronę słuchawki.
-Skarbie..- zdołałem tylko wyszeptać- Ale.. to niemożliwe...
Okey, teraz to już chyba koniec.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
















